ولی اینبار دیگه سوالم فرق میکنه.

عرض کنم که امسال توفیق شد ما برای 4مین بار بریم سرزمین نور. میخواین چند تا از عکسهای جنوب رو براتون بذارم؟؟؟ اگر نخواین نمیذارم.باید خواهش کنید.

راستی شما میدونین چرا من خیلی وقته توی وبلاگ مطلبی نمیذارم؟ خودم بگم؟ چون مطلب سطحی توی اینترنت فراوونه ومن میخوام مطلب تازه در وبلاگ بذارم. ولی یکی نیس بهم بگه خجالت بکش مگه چه عیبی داره توی وبلاگ درد دل و .. هم بکنی؟ وبلاگ هم اینقدر خشک و جدی؟؟؟ ای باااابااااا

ان شاء الله با حضور پر شور در انتخابات مجلش نهم مشت محکم دیگری به دهان استکبار خواهیم زد. فقط در انتخابمان دقت کنیم.تقوا، علم

سؤال؟؟؟

اگر قرار باشد از بین عارف و فقیه  دست یکی را ببوسید، کدامیک را انتخاب میکنید ؟؟؟

" و من الیل فتهجد به نافله لک عسی‌ ان یبعثک ربک مقاما محمودا " ( اسراء/79 )

سوال؟؟؟

آیا امکان دارد انسانی همیشه بر نماز شب مداومت داشته باشد و انصافا نماز های با حالی هم بخواند ولی مبتلا به یکی دو گناه و شاید هم بیشتر باشد و در عین حال به مقام محمود برسد؟

خواهشمندم شرکت بفرمایید .

حضرت امام رضا (ع) از پدران بزرگوار خود از علی(ع) نقل کرده اند که ایشان فرمود که روزی رسول الله (ص) خطبه ای برای ما خواند پس فرمود : ایها الناس بدرستی که رو کرده است به سوی شما ماه خدا با برکت و رحمت و آمرزش؛ ماهی است که نزد خدا بهترین ماه ها است و روزهایش بهترین روزها است و شبهایش بهترین شبها است ...تا آخر . روایت است که در اثناء سخنان پیامبر (ص)، امیر المومنین علی(ع) پرسیدند که یا رسول الله (ص) افضل اعمال این ماه چیست؟ ایشان پاسخ دادند: ترک محرمات الهی

" لا اکراه فی الدّین قد تبیّن الرِّشد من الغیّ "                                   

یکی دیگر از سوالاتی که در جامعه مطرح است و شاید بیش از مورد قبلی مطرح می شود و متاسفانه مورد سوءاستفاده بسیاری از افراد سست ایمان که به معنای این آیه پی نبرده اند قرار می گیرد اینست که خدا در قرآن فرموده است در دین اجبار نیست . تا انسان می آید یک تذکری بدهد فورا عَلَم بلند می کنند که لا اکراه فی الدّین . در مورد این شبهه هم که زیاد مطرح می شود بنده جواب مختصر و مفیدی ، حداقل برای خودم نیافتم . چه در تفسیر المیزان ، چه در سخنان استادانی که نظرشان را در این مورد شنیده ام . ( البته توجه شود که بنده می گویم نشنیده و ندیده ام و نمی گویم جواب خوبی وجود ندارد ) . مدتی ذهنم به این موضوع مشغول بود که با استفاده از نظرات گوناگون جوابی را استخراج کردم که فکر می کنم برای عموم مفید و تا حدی قانع کننده باشد . و اما شرح بحث : علامه طباطبایی در المیزان در مورد دین می فرمایند:"دین یک سلسله معارف علمی است که یک سلسله معارف عملی را بدنبال دارد و جامع همه آن معارف یک کلمه است و آن عبارت است از اعتقادات ، و اعتقاد و ایمان هم از امور قلبی است که اکراه در آن راه ندارد ." قرآن در این آیه به یک امر بدیهی اشاره می کند و آن اینکه هیچ کس را نمی توان با زور به چیزی معتقد کرد و یا از اعتقادش به امری بازداشت . این امر مورد تایید هر عقل سالمی است که مثلا هر قدر گالیله را شکنجه کنند که از اعتقادش دست بشوید باز هم نمی توانند و در آخر می گوید اگر مرا مجبور کنید بگویم که خورشید به دور زمین می گردد ، زمین از گردش به دور خورشید نخواهد ایستاد . پس این سوءاستفاده ای که بعضی ها از این آیه می کنند موضوعیت ندارند چون آیه اشاره به معارف علمی دارد ، نه معارف عملی . پس در اسلام چیزی به عنوان بکارگیری زور در زمینه عقاید وجود ندارد ولی در بکارگیری اعمال چرا . اگر آیه حمل به این شود که در اعمال ، زور نباشد که دیگر اصل امر به معروف و نهی از منکر موضوعیت خود را از دست می دهد . خلاصه اینکه اگر کسی با تحقیق درست در مورد اینکه چه دینی را برگزیند به موردی دست یافت و دینی را انتخاب کرد و معارف علمی آن دین را باور کرد ، باید به معارف عملی آن عمل کند که در اینجا اجبار و اکراه وجود دارد .   

 " إنّ الصّلاه تنهی عن الفحشاء و المنکر  " ( همانا نماز انسان را از بدی و فحشا باز میدارد ). پس چرا این میوه ی نماز در وجود کسانی که آنرا بجا می آورند کمتر دیده میشود؟ این سؤالی است که در جامعه زیاد مطرح میشود و متأسفانه بنده خودم جوابی محکم که بتواند پاسخگوی همه ی جوانب این سوال باشد را نشنیده بودم. آنچه بسیار شنیده ام اینست که چون نماز های ما نماز نیست! ولی متأسفانه این جواب خیلی کلّی است و جوانب را در بر نمیگیرد. همچنان این مسأله برایم مطرح بود تا اینکه روزی مشغول مطالعه ی کتاب آزادی معنوی استاد شهید مطهری بودم که به قسمت آثار تربیتی عبادت رسیدم . با مطالعه ی این قسمت از کتاب؛ سؤال فوق در ذهنم تداعی شد و دریافتم که جواب کامل و روشن اینست که چون ما نماز گزاران به آثار تربیتی نماز توجه نداریم . حال قصد دارم آثار تربیتی نماز را که شهید بزرگوار ذکر کرده اند را بیاورم: